vitaliteit1In het vorige seizoen is het vitaliteitsrapport van alle geloofsgemeenschappen gepresenteerd. Eén passage vormt -wat mij betreft- de kern van het rapport.

3.5. Gelóófsgemeenschap?
In alle gesprekken horen we dat de gemeenschap heel erg belangrijk is. Elkaar kennen en gekend worden is wezenlijk. Daarmee wordt in de gemeenschap ook het belang van het lokale gefundeerd. Dat heeft naar ons idee mogelijk zijn uitwerking naar twee kanten: de gebrekkige aandacht voor geloofsontwikkeling en de matige waardering voor samenwerken met andere geloofsgemeenschappen. De gemeenschap als sociaal concept is heel belangrijk, maar de gemeenschap als leerplaats voor het persoonlijke geloof krijgt minder aandacht. Samenwerken wordt al snel getypeerd als een ondermijning of een bedreiging van de gemeenschap. De eerste neiging is toch problemen in eigen kring op te lossen.

iriitantekleuter
Leerlingen of jongeren vragen mij vaak wat de zin van het leven is. Mijn antwoord is dan: “De zin van het leven ontdek je als een irritante peuter van ongeveer drie jaar die in de waarom-fase is". Als leerlingen of jongeren nog een jongere broertje of zusje hebben in die leeftijd, wordt dit onmiddellijk herkend en de verzuchting over de irritatie is groot.
Dan vraag ik waarom hen dit zo irriteert? Hun antwoord is dat het kind maar door gaat met vragen en het steeds moeilijker wordt om een goed antwoord te geven. Maar als je het serieus zou doen, meerdere malen in je leven, kom je toch aardig in de buurt van de zin van het leven.

Het nieuwe seizoen staat voor de deur. We zullen weer druk aan de slag gaan met van alles en nog wat, zonder ons misschien af te vragen: waarom deed ik dit ook alweer voor juist déze club en niet een andere?

Ik wens dat we het komende seizoen steeds elkaars irritante peuter mogen zijn om zo ons geloof op het spoor te komen.

Hedwig Mensink
jongerenpastor
© 3eenheidparochie 2012 - 2017          --- disclaimer --- ↑ Top