Op 6 maart komt Erik Borgman spreken in de Emmauskerk om 20.00 uur over zijn boek “Leven van wat komt”.

In de afgelopen maanden hebben circa 20 medeparochianen in een drietal bijeenkomsten zich verdiept in de betekenis van dit boek. Zij hebben een aantal vragen opgesteld die aan Erik worden voorgelegd zodat hij een meer toegespitst verhaal kan houden.
Het is een unieke gelegenheid om hem te horen spreken en met medeparochianen van gedachte te wisselen over het invullen van ons geloofsleven.

Wlevenvanwatkomte willen er wel een studiebijeenkomst van maken waarbij wij ook graag betrokken mensen - die van dichtbij onze kerkgemeenschap volgen - worden uitgenodigd.

Gaarne willen we uitnodigen de leden van de charitaswerkgroepen, de pastoraatgroepen,de kerkcommissies, het parochiebestuur'het PCI-bestuur, het pastoresteam.

Als jullie andere geïnteresseerden weten zijn ze welkom, maar wij gaan ze niet zelf actief benaderen. Meldt dit dan aan ons via een mail aan Armand Höppener

Wij stellen het wel zeer op prijs als deelnemers zich enigszins voorbereiden. Het boek lezen is de beste manier maar we wijzen ook op de volgende link waar informatie is te vinden.

erikborgmanTevens is er een korte toelichting op zijn boek hieronder opgenomen en iets meer achtergrond als bijlage toegevoegd.

Gerard Rouwhorst zal als avondvoorzitter optreden en zo ook zorgdragen dat de verschillende groepen ook aanbod kunnen komen met hun vragen

Gaarne vernemen wij wie van jullie aanwezig zal zijn. Gaarne aanmelden bij Armand Höppener.

Groet,

Joke van Wijk, Hans Oldenhof, Gerard Rouwhorst en Armand Höppener

Korte toelichting op zijn boek
De Utrechtse theoloog Erik Borgman publiceerde in voorjaar 2017 zijn nieuwste boek 'Leven van wat komt'. Uitgaande van uitgebreid onderzoek en vele gesprekken met vertegenwoordigers van allerlei maatschappelijke organisaties, werkt de lekendominicaan/hoogleraar publieke theologie aan de Universiteit van Tilburg daarin op 'schaamteloos katholieke' wijze een katholiek uitzicht op de samenleving uit. Een uitzicht dat we, aldus Borgman, zijn kwijtgeraakt, maar dat we kunnen herontdekken, als we tenminste met een open, contemplatieve en hoopvolle blik durven te kijken. Door de huidige realiteit in heel zijn complexe veelzijdigheid te beschrijven, van de vluchtelingenproblematiek en de problemen in de zorg tot de Amerikaanse presidentscampagne en de pauselijke encycliek 'Laudato Si', probeert hij een katholieke toekomstvisie duidelijk te maken. De auteur biedt zijn lezers daartoe geen pasklaar programma, volgens hem hebben we immers niet zoveel grip op onze omgeving. Toch hoeven we niet bang te zijn, zegt Borgman, want juist in controleverlies dient zich werkelijke vernieuwing aan.

Contemplatief – een centraal woord en een manier van kijken
Een katholiek uitzicht op de samenleving is er op gericht zich te laten gezeggen door wat zich aan verbondenheid in goedheid en liefde aandient. Daarom gaat het niet om het innemen van een activistisch, en ook niet van een visionair standpunt, maar van een contemplatief standpunt: het ontwikkelen van een positie van waaruit de situatie waarin wij verkeren opnieuw gezien en gehoord kan worden, zodat zichtbaar kan worden wat ons wordt gegeven en hoorbaar is wat er van ons wordt gevraagd. (13)

Wij leven van wat komt en wat ons daarin gegeven wordt op de plaats waar wij zijn. (31)

Zich voluit bewust van de tekortkomingen van de stad, waarschuwt paus Franciscus niettemin met klem tegen een al te planmatige verkondiging die erop uit is God aanwezig te stellen waar Hij nu afwezig zou zijn. Wat de paus betreft is de verkondiging van Gods nabijheid niet een manier om Gods nabijheid te bewerkstelligen, maar een middel om Gods levende en levengevende nabijheid aan het licht te laten komen, er ruimte aan te geven en haar zo te vergroten.[1] Dit vraagt allereerst om contemplatie die Gods aanwezigheid waarneemt. Pas op grond daarvan is adequate actie mogelijk. Dit vraagt allereerst om contemplatie die Gods aanwezigheid waarneemt. Pas op grond daarvan is adequate actie mogelijk. (32)

Het nieuwe Jeruzalem is het einddoel waarnaar de hele mensheid op weg is. Het is interessant dat de openbaring ons zegt dat de volheid van de mensheid en de geschiedenis wordt verwezenlijkt in een stad. Wij moeten de stad vanuit een contemplatief standpunt herkennen, ofwel vanuit een standpunt van het geloof dat de God ontdekt die in haar huizen, in haar straten, op haar pleinen woont. De tegenwoordigheid van God begeleidt het oprechte zoeken dat mensen en groeperingen doen om steun en zin voor hun leven te vinden. Hij leeft onder de burgers en bevordert de solidariteit, de broederlijkheid, het verlangen naar het goede, naar waarheid, naar gerechtigheid. Deze tegenwoordigheid mag niet worden vervaardigd, maar moet worden ontdekt, onthuld. God verbergt zich niet voor hen die Hem zoeken met een oprecht hart, hoewel zij dat tastend doen, op een onnauwkeurige en vage wijze. (Evangelii Gaudium 71)

Aandachtspunten:

Nadenken over contemplatie. waar kennen we het woord van? Waarmee associëren we het woord? Hoe wordt het hier gebruikt?

Bijvoorbeeld. – gesprek

“Maar terug nu naar de vluchtelingen. Vanuit een contemplatief standpunt zouden wij, voordat wij nadenken over wat er op korte en op langere termijn te doen valt, werkelijk tot ons moeten laten doordringen dat wij leven te midden van miljoenen die op drift zijn. Dit proberen wij doorgaans juist niet te zien, willen wij in ieder geval niet echt tot ons toelaten, bang als wij zijn voor de chaos die erin aan het licht komt. Maar deze angst maakt blind voor wat er gebeurt met echte mensen, voor hoe levens worden afgeknepen en potenties niet worden benut. Zo blijven niet alleen reële mensen buiten beeld, maar houden wij bovendien onze oren gesloten voor de vragen en klachten die in hun levens opkomen en voor het taaie verlangen die zij uitdrukken. (58)

Vragen voor gesprek? Wat zien wij als we de vluchtelingenstroom beschouwen. Hoe kunnen de verhalen van de vluchtelingen tot ons laten doordringen, voordat we in politieke oplossingen of problemen gaan denken?

Deel II.

Samen lezen: inzet en opzet van het boek (15) . Luisteren naar reacties. Associaties. Verklaren. Bespreken, aanhaken bij de verwachtingen en hoop. Eerdere opmerkingen.

[1] Evangelii Gaudium, no. 73-75.
© 3eenheidparochie 2012 - 2018          --- disclaimer --- ↑ Top