De nieuwe parochies mogen als naam een heilige kiezen of een geloofsmysterie.
Voorbeelden van het laatste zijn: Verrijzenis van de Heer, H. Geest, Salvator of Drie-eenheid. Voor uw nieuwe parochie is de keuze gevallen op de laatste naam.

Met een geheim van het geloof wordt niet iets stiekems bedoeld: het geheim wordt openlijk verkondigd. Er wordt ook niet bedoeld, dat je er niet over mag nadenken. Dan zou het een soort stop-gebod zijn: hier mag u niet naar vragen. Een geheim is iets, wanneer het onuitputtelijk is. Je raakt er niet over uitgedacht. Zoiets als de liefde: we weten wat het is, want we leven erin, maar als je vraagt, wat het precies is en hoe het ontstaat, dan krijg je daar nooit precies de vinger achter. Maar je mag erover nadenken. Dat is zelfs een goede zaak.

We spreken in ons geloof over God als Heilige Drie-eenheid, omdat we met God van doen hebben gekregen. Het leven, het er-zijn van de wereld is zo goed, dat we ervoor zijn gaan danken. We erkennen ons leven als geschapen, als gewild, als bemind.

jozefwissinkTegelijk is ons leven ook duidelijk niet wat het zou moeten zijn. We realiseren ons de liefde niet of niet voluit. Ons geloof spreekt daar over zonde. Dat is een zwaar woord, maar te vermijden is het niet. En dan stoten we op de boodschap van Jezus Christus, die ons tot liefde oproept, maar ook zegt, dat God niet ophoudt ons te beminnen, ook als wij zondigen. Daar stond Hij voor, tot in de dood toe. Zijn leerlingen zijn voor Hem door de knieën gegaan als God-met-ons. Hij vertegenwoordigde God zozeer, dat ze niet anders konden dan zeggen, dat Hij sprekend God was, God sprekend. De vleesgeworden liefde van God naar ons, de mens naar Gods hart, zoals hij van oorsprong bedoeld was. Vanaf Pinksteren hebben we van doen met Zijn Geest, die ons verbindt met Hem en de Vader. Die Geest doet ons Jezus belijden als de Zoon en Hij doet ons in de wereld overal sporen ontdekken van God. Als Hij ons zo in contact brengt met God en met Jezus als zijn Zoon, dan moet Hij zelf ook God zijn.

We zeggen dus drie keer God en tegelijk belijden we met de Joden: de Heer onze God is één God. Er zijn er geen twee, drie of meer. Daarom spreken we van de Drie-ene God. Hoe dat in God precies zit, weet ik ook niet.

Ik snap wel, waarom we zo over God moeten spreken: omdat we anders verkeerd spreken over Jezus en de Heilige Geest. En als we eenmaal zo over God spreken, krijgt het woord van Johannes, dat God liefde is, een eigen betekenis: God was al liefde, ook zonder dat er schepping is. Dat is iets schitterends, zoals het voor een kind schitterend is om geboren te worden uit een liefde, die al gelukkig was. En als Gods liefde de wereld gewild heeft, mogen wij de wereld ook beamen en van dienst zijn. In die dienst gaan we lijken op wie God is. 

Drie-eenheid is een mooie naam voor een parochie. Ik wil er wel onder dienen.

pastor Jozef Wissink
© 3eenheidparochie 2012 - 2018          --- disclaimer --- ↑ Top